RÜZGAR VE DAĞ

Bir dağ vardı
Sisler ortasındaydı
Tepesi kar
Etekleri bahar
Bir dağ vardı
Sisler ortasındaydı.
Yüksekliğinden belli olmasa da
O, eni konu bir dağdı.
Tepelerinden bulutlar ağdı
Yamaçlarına yağmur yağdı
Himalayalar’a göre tepe
Tepelere göre
Epeyce dağdı.
Sisler arasındaydı.
Ne kendi
Ne başkaları farkındaydı
Bir rüzgar yaklaştı
Esti öylesine
Sisler aralandı
Rüzgar
Onun bir dağ olduğunu anladı
Esti
Estikçe onun dağlığı
Daha da arttı
Rüzgar rüzgarlığını hissetti
Esti esti
Alınıp
Sahip olunamayan
Bir nefesti
Esti, bitti
Kendi yarattığı dağı
Sislere bırakıp
Gitti
Dağ bir kez yaşamıştı dağlığını
Bu avuntu ona yetti
Sislerin ortasında
Eskisi gibi yitti
Gitti..

(T.E.)