Turgay erdener –


TURGAY ERDENER
(1957 )

Son kuşak bestecilerimizin “ilki” kabul edilen Erdener, bu konumuyla yeni kuşağın öncüsüdür, hatta bir “dönemeç” sayılabilir. Çünkü Erdener’den önceki yaklaşık on yılı bulan zaman dilimi içinde doğan müzikçilerimizden besteci yetişmediği, yada yetişenlerin varlığını duyuramadığı gibi bir olguyla karşılaşıyoruz. Bu olgu belki bir rastlantıdır, ama sonuç olarak Türkiye’de besteci kuşakların birbirini izlemesinde bir duraklama dönemi yaşandığı ortaya çıkmaktadır. Başka bir ilginç nokta, Erdener’le başlayan yeni kuşak bestecilerimizin daha üretken ve bu alanda daha etkin olmasıdır. Betin Güneş, Aydın Esen, Sıdıka Özdil, Kamuran İnce, Hasan Uçarsu, Mehmet Nemutlu, Fazıl Say gibi bestecilerimiz, verimliliğini, üretkenliğini temsil etmektedirler.

Turgay Erdener, Ankara Devlet Konservatuarı’nın piyano bölümüne girmiş, Kamuran Gündemir’le üç yıl piyano çalıştıktan sonra kompozisyon bölümüne geçmiştir. Erçivan Saydam ve Nevit Kodallı’nın kompozisyon öğrencisi olan bestecimiz, konservatuarın kompozisyon bölümünü 1978 yılında bitirmiş, ertesi yıl aynı kuruma solfej ve teori öğretmeni olarak atanmıştır. Erdemir, halen armoni ve kompozisyon derslerini sürdürmektedir.

Erdener, hemen bütün besteleme tekniklerine açık gözükmekte, kendi özgün kavrayışıyla teknikler paletinden yararlanmaktadır. Dolayısıyla belirli bir stilin, akımın bestecisi olmak yerine, özgün bir dil yaratmaya yönelmiştir. Çalgı müziğinde yada sahne müziğinde ürettiği yapıtlara bakılırsa, seslendirme ve sahneleme olurunu gözetirken yeni müzik tekniklerinden uzak durmamakta, bu yaklaşımıyla Türkiye’de bestecilerin genelde yaşadığı ikilemi aşmaya çalışmaktadır.

Turgay Erdener’in yapıtlarının hakları kendisine aittir.
Geniş bilgi için besteciye başvurulabilir (H. Ü. Devlet Konservatuarı, Ankara).

BAŞLICA YAPITLARI
ORKESTRA İÇİN


·Müzik-93, 1993.
·Teo, orkestra için, 1994.
·Afife, bale müziği, 1998.

SOLO ÇALGI VE ORKESTRA İÇİN

·Dört Öykü, kontrbas ve orkestra
için, 1990.
·Concertno, obua ve yaylılar orkestrası için,1993.
·Yeşil Düşler, flüt ve orkestra için, 1994.
·Klarnet Konçertosu, 1997.

ODA MÜZİĞİ

·Mi’den dört bölüm, yaylılar orkestrası için, 1982.
·Dördül, dört fagot için, 1982.
·Beş Parça, klarnet ve piyano için, 1983.
·Metamorfoz, kontrbas ve piyano için, 1985.
·Pardon, dört piyanist/iki piyano için, 1987.
·Denize Özlem, soprano ve piyano için, 1989.
·Beş Grotesk, solo gitar için, 1988.
·Loneliness, solo gitar için, 1990.
·Üç Halk Şarkısı, solo gitar için, 1996.

OPERET

·İstanbulname, 1991; Ankara Devlet Operasında sahnelendi, 1996-97.