Tutkulu dokunaklı ve kışkırtıcı; Tango bir çok insan için değişik şeyler ifade eder. Bir dansçı için Avrupa ve uluslararası stiller arasından o andaki duygusal durumuna göre seçebileceği bir çok dans bulunur- Valsin romantizmi Rock n' Roll'un dinamizmi veya Samba'nın karnavalı çağrıştıran atmosferi. Melankoli dansı olarak ün yağmış olmasına rağmen Tango aslında bütün bu duyguları ve daha fazlasını içinde barındırır. Buenos Aires'in varoşlarındaki hayat tecrübesinin doğurduğu Tango mütevazi günlerini geride bırakarak Paris'in yükek sosyete mekanlarına kadar yükseldi ancak Tango'ya hayat verenlerin gözünde varoş barları onun gerçek evi olmaya devam etti.

Dünyada Yaygın Dans türleri !!!Arjantin Tango!!!

19. yüzyılın son yıllarında Avrupa savaşlar kıtlık ve eknomik belirsizlikler yüzünden harap durumdaydı. Gelecekten pek az beklentisi ve anavatanlarında geçirecekleri düzenli bir hayata karşı fazla ümidi olmayan bir çok genç adam yeni bir hayat başlamak için GüneyAmerika ülkelerine göç etti. Bunlardan yüzbinlercesi Arjantin'in Rio de la Plata üzerindeki başkenti Buenos Aires gitti.

"Tango" kelimesini Afrika kökenli olduğu düşünülmektedir ve "buluşma yeri" veya "özel yer" demektir. Ancak bu Tango'nun da Afrika kökenli olduğu anlamına gelmez. Küba'daki Habanera İspanya'daki Contradanza ve Afrika-Arjantin kökenli bir dans olan Candombe Tango'nun doğuşunda etkili olmuşlardır; ancak bu dansların hiçbirisi Tangoyu Milonga kadar etkilememiştir.

Milonga "parti" veya "fiesta" demektir ve Milonga müziği canlı heyecanlı ve neşelidir. Elimizde bulunan bilgiler Compadritos'un Afrika-Arjantin kökenli danslarla ilgili olduğu ve bu danslardan bazı figürleri Milonga'ya adapte etmiş olabileceği yönündedir.

Avrupa kökenli yeni Arjantin'liler ortak bir kaderi paylaşıyorlardı ama yine de çoğu zaman umutsuzluk ve hayal kırıklığı içindeydiler. Bu genç insanlar genellikle academias ve pregundies yani kadın garsonların dans etmeleriiçin kiralanabildiği salaş Dünyada Yaygın Türleri !!!Arjantin Tango!!!lerde vakit geçiriyordu. Kadınları etkileyebilmek için genç adamların çok iyi dansçılar olması gerekiyordu bu yüzden dans onlar için çok önemli bir hale geldi.

Profesyonel anlamda dans akademileri bulunmadığı için erkekler birbirlerine Tango öğretmeye sırayla erkek ve bayan adımlarını yapmaya ve Dünyada Yaygın Türleri !!!Arjantin Tango!!!lerdeki kadınları baştan çıkarmadan önce bu şekilde pratik yapmaya başladılar. Artık Avrupa danslarındaki katı kurallara bağlı olmadıkları için erkekler bayanları dans ederken ustaca yönetmek için çok pratik ve çoğu zaman da tamamen yeni yollar bulmaya başladılar.

Tango müziği

Tango ile birlikte ilk kullanılan enstrümanlar gitar flüt ve kemandı. Daha sonra bandoneon bu dansın vazgeçilmez enstrümanı haline geldi. Bandoneonun Tango'nun ruhu olduğu söylenir; Tango besteleri de bu "şeytanın enstrümanı"na ithafen yapılmıştır. Bandoneon bir çeşit konsertinadır ve çalması gerçekten çok zordur. Solo seslendirilen bazı Tango'ların dışında Tango bestelerinin hepsi bandoneon üzerine yazılmıştır.

Tango ustaları

Belki dünyada en çok tanınan parça olan "La Cumparsita" 1916 yılında Gerardo Matos tarafından esasen bir marş olarak yazılmıştır ve daha sonra bir Tango parçası olarak düzenlenmiştir. "La Cumparsita" küçük bir sokak topluluğu veya karnavalda bir gösteri demektir. Başka bir meşhur Tango parçası da 1905 yılında Angelo Villoldo tarafından bestelenen "El Choclo"dur. Bu parça bütün zamanların en beğenilen parçalarından biridir ve 1950 yılında çıkarılan "Kiss of Fire" isimli yeni düzenlemesi Amerikan pop müzik listelerine girmiştir.

Bandoneonun derinden gelen gür sesi ile Tango daha yoğun ve düşündürücü ve hatta her zaman olmasa da bazen melankolik bir havaya bürünmüştür. Melodilerin üzerine insanların yaşamlarını anlatan sözler yazılmıştır.

Tango söz yazarlarının kullandıkları ana fikirlerkaderci görüşler ve kendi görüşlerine göre hayatın insanı soktuğu sınavlar ile ilgiliydi. Carlos Gardel bütün zamanların en büyük Tango yorumcusuydu. Gardel tam bir Latin sevdalısıydı ve 1935 yılında geçirdiği trajik bir uçak kazasında hayatını kaybetti. Buenos Aires'in La Chacarita semtinde bulunan mezarını hayranları sürekli olarak ziyaret eder. Gardel'in söylediği parçaların bir çoğunda kendisine gitar eşlik etmektedir bu da eski payadores'in yaşam tarzını yansıtmaktadır. Gardel tarafından 1917 yılında yorumlanan ilk Tango parçası "Mi Noche Triste" ("Üzgün gecem") idi. Bu parça terk edilen ve kendini içkiye veren bir sevgilinin üzüntüsünü anlatmaktaydı.

Çok tanınmış bir Tango söz yazarı ve bestecisi olan Enrique Santos Discepolo bir seferinde "Tango dans ederek anlatılan üzgün bir düşüncedir" demişti.


Tarihçe

Tango'nun evrimi


1912 yılında çıkarılan Kadınların Evrensel Oy Kullanma Hakkı yasası insanlara yeni bir özgürlük anlayışı getirmiş Tango'ya da yeni bir hız kazandırmıştı. Artık Tango yapmak isteyen insanlar yalnızca alt sınıfa ait değildi yüksek sosyete mensupları arasında Tango partileri vermek moda haline geldi ve Buenos Aires'in zengin mahallelerine kısa sürede bir çok Tango salonu açıldı. Tango'nun ünü Güney Amerika'dan New York Londra ve Paris'e de yayıldı; buralarda Tango dersleri verilmeye başladı. Birinci Dünya Savaşı sırasında insanlar savaşın şiddetinden kaçış yolları aramaya başlamıştı ve zamanın karışıklığına rağmen Tango unutulmamıştı. Artık zaman değişiyordu ve yeni bir özgürlük havası esmeye başlamıştı. Tango macerası bu duyguları bir yansımasıydı ve tangoya olan talep gittikçe artıyordu. Savaşın sona ermesi ile birlikte Tango 1920'li yıllarda altın çağına girdi. 1930 yılındaki ani askeri darbe vatandaşların oy verme hakkını ve dolayısıyla insanların kendilerini ifade etme özgürlüğünü yani tangoyu ellerinden aldı. İşte bu dönemde şu sözleriyle ünlü çok kötümser bir tango filozofu/vokalisti çıktı ortaya; Enrique Santos Discepolo: "20. yüzyıl bir çöp yığınıdır. Bunu kimse inkâr edemez". arjantin halkının politik özgürlüklerini büyük ölçüde yeniden ele geçirmeleri ile birlikte Tango 1930'lu yılların sonlarında tekrar canlanmaya başladı. İnsanlar sosyal yükselişlerini fiziksel yalnızlıklarının bir simgesi ve hayatlarının bir parçası haline gelmiş olan Tango dansı ile kutluyorlardı. Bu dönemde aralarında Fresedo de Caro Pugliese ve Anibal Troiro olan ve Tango'ya yeni bir yön veren sanatçılar ortaya çıktı. Tango Avrupa ve Kuzey Amerika'da daha popüler hale geldikçe Buenos Aires'teki popülaritesi önceden görülmemiş düzeylere erişti. Bazı müzisyenler Tango'yu müziksel bir sanat dalı olarak yeni ve yaratıcı yollarla yorumlamak için çalışmaya başladılar. Bu müzisyenler ve besteciler çok takdir ediliyordu ve Buenos Aires ve ötesinde herkesçe tanınan insanlar olmuşlardı. Bandoneon çalan sanatçılar neredeye tanrı gibi görülüyordu. Ancak insanları etkileyenler yalnızca müzisyenler değildi- büyük dansçılar da bir hayli beğeni topluyordu. Belki de en çok tanına ve hafızalarda en uzun süre yer edinen sanatçı El Cachafaz (Jose Ovidio Bianquet) idi. Carmencita Calmeron ile dans eden El Cachafaz halkın büyük sevgisini kazanmıştı. Son zamanları en büyük Tango dansçıları ise Juan Carlos Copes ve Maria Nieves'dir. Onlar Tango dansının simgesi haline gelmiştir ve kendilerini seyredenleri mutlaka etkileyip onlara ilham kaynağı olurlar. Yakın zamanda dünya çapında yapılan muhteşem gösterilerde meşhur olan Tango dansçıları yetişmiştir. Ancak onların stili şov Tango'sudur ve bu tarz yıllar geçtikçe Buenos Aires'in orijinal Tango'sundan uzaklaşmaktadır.

Tango Avrupa'da geniş çaplı bir evrim süreci yaşamıştır. Arjantin Tango uzun süredir Avrupa'da kabul görmüş olan dans stilleri ile uyuşmuyordu ve orijinal Tango süratli ve acımasız bir şekilde değiştirildi. Salon etrafında dolaşıma imkân veren yürüyüşler bulundu ve Tango'nun baştan çıkarıcı karakteri daha hızlı daha sert ve daha saldırgan ritimler altında ezilmeye başladı.

1950li yıların Buenos Aires'inde Tango düşüşe geçti. Juan Peron 1946 yılında devlet başkanı olmuştu ve bu dönemde Tango popülaritesinin zirvesine erişti Peron ve eşi Evita da Tango sevdalısıydı. Fakat 1952 yılında Evita'nın ölümü ile birlikte Tango yeniden gözden düşmeye başladı. Amerikan Rock'n'Roll müziği ortalığı kasıp kavuruyordu ve Tango yine zamanına ait olmayan bir dans olarak görülmeye başladı. Göç edenler artık kendilerini yabancı olarak görmüyorlardı Arjantin'li oldukları fikrini benimsemişlerdi ve artık Tango'nun onların ülkelerine olan hasretlerini hafifletici bir özelliği kalmamıştı. Ekonomik düşüş 1940'ların tipik büyük Tango toplantılarının ve orkestra dinletilerinin düzenlenmesini çok zor bir hale getirmişti. Tango müziği hala küçük gruplar tarafından icra ediliyordu ama artık izleyiciler dans etmektense dinlemeyi tercih ediyordu. 1960'lı yıllarda müzisyenler ve besteciler "el nuevo Tango" (Yeni Tango) tarzı üzerinde çalışıyorlardı. Bu tarzın popülaritesi arttıkça Tango dansına olan ilgi azalmaktaydı. Aralarında Osvaldo Pugliese'nin de olduğu bazı önemli orkestralar ve besteciler Arjantin'de ve yabancı ülkelerde izleyicilere Tango müziği çalmaya devam ettiler. 1980'lerde büyük bütçeli yapımlar için dünya turları düzenlemeye başladı ve Arjantin dışında Tango'ya olan ilginin yeniden canlandı. Bu akımın etkisi öyle büyük oldu ki yepyeni bir nesil Tango ile ilk defa tanıştı. Bu dönemde Kuzey Amerika'da Avrupa'da ve Uzak Doğu'da Tango kulüpleri salonları ve okulları açılmaya başladı.

Tango başlangıç yıllarındaki mütevazılığinden sonra çok yol kat etti ancak daha gitmesi gereken çok yolu var. Tarihi; efsanelerle romantizmle ve nostaljik göndermelerle dolu. Tango insanın duygularını onun ümitlerini hayal kırıklıklarını ve yaşamın kendisini yakalayan aşırı dokunaklı bir dans (Esto es Tango- Tango Bu).


Stiller

Arjantin Tango stilleri (Stephen Brown)


Buenos Aires'te ve Arjantin'in diğer kesimlerinde Tango bireysel ve kişisel bir çok stilde yapılmaktadır ve Arjantin'li olmayan bir çok Tango dansçısı kendi danslarının herhangi bir stile girdiğini kabul etmezler. Sadece Tango dansı yaptıklarını söylerler. Bazıları da kendi danslarının diğerlerinin başka bir isimle adlandırdığı bir stile ait olduğunu söyleyerek işi daha da karıştırmaktadırlar. Değişik stillerin kendine has özelliklerinin belirlenmesi zor uğraştırıcı ve muhtemelen tartışmalara yol açacak bir iştir. Yine de bireysel stillerin oluşturduğu yelpazedeki ortak noktaların ve farkların belirlenmesi Tango dansının belli birkaç kategoriye ayrılabilmesine olanak verir; bunlar: Salon orillero milonguero kulüp nuevo fantasia ve canyengue'dir.

Salon stili Tango

Salon stili Tango tipik olarak dik bir vücut duruşu ile yapılır. Tutuş açık veya kapalı olabilir ancak genelde hafifçe yamuktur (yani her iki danasçının da merkezi partnerinin merkezinin biraz sağında kalır) ve 'V' şeklindedir (yani bayanın sol omzu erkeğin sağ omzuna kendi sağ omzunun erkeğin sol omzuna olan mesafeden daha yakındır).

Salon stili Tango açık tutuşta yapıldığında dansçıların arasındaki mesafe bayanın dönüşlerini daha kolay gerçekleştirmesini ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında daha az bağımsız harekete ihtiyaç duymasını sağlar. Salon stili Tango kapalı tutuşta yapıldığında çift tutuşunu biraz gevşeterek dönüşlere yer açar ve dönüşlerde bayanın daha rahat hareket etmesini sağlar. Salon stili Tango DiSarli gibi genellikle vuruşların en kuvvetli olduğu ve 4/4 ölçüsünde çalınan parçalarda yapılır. Salon stili Tango'da dansçıların dans çizgisine uymaları gerekir.

Orillero stili Tango

Bu stil Tango Dünyada Yaygın Türleri !!!Arjantin Tango!!!leri ve barlarındaki gibi küçük salonlar için daha uygundur. Bu Tango türünde bay ve bayan çok küçük bir alan içinde dans ederek birbirleri etrafında çok karmaşık figürler yaparlar. Bu stil kesinlikle daha içtendir. Orillero stili Tango dans pistlerinin daha geniş olduğu Buenos Aires'in çevre mahallerinde ortaya çıkmıştır. Orillero stili Tango bir çok açıdan Salon stili Tango'ya benzer. Bu stilde de çiftin dik bir vücut duruşu vardır ve tutuş hafifçe yamuk ve 'V' şeklinde açık veya kapalı olabilir. Dönüşlerde bayan rahat bir şekilde dönebilir ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında fazla bağımsız harekete ihtiyaç duymaz. Orillero stili Tango kapalı tutuşta yapıldığında çift dönüşlere yer açmak için tutuşu biraz gevşek bırakırlar. Orillero stili Tango'nun Salon stili Tango'dan farkı her zaman dans çizgisi kuralına uymayan neşeli ve çok yer kaplayan figürleri olmasıdır.

Milonguero stili Tango

Milonguero stili Tango'da çift göğüslerini birleştiren bir şekilde üst gövdenin hafifçe öne eğik bir konumda (Arjantinlilerin bu duruşa apilado derler) olduğu ve ayakuçları arasında biraz mesafe olan bir duruşta dans ederler. Tutuş genellikle kapalıdır ve bayanın sol omzunun erkeğin sağ omzuna olan mesafesi bayanın sağ omzunun erkeğin sol omzuna olan mesafesi ile aynıdır. Bayanın sol kolu erkeğin ensesinden aşağıya sarkar. Bu stilin bazı dansçıları çiftin birbirine doğru eğilmesi gerektiğini bu görüşe karşı çıkanlar da her iki dansçının yalnızca göğüs temasını sağlayacak kadar eğilmesi gerektiğini ancak özellikle eğilmemeleri gerektiğini söyler. Her iki dansçının üst gövdeleri sürekli olarak temas halindedir ve dönüşlerde veya ocho'larda bu temas bozulmaz; aksi halde eğer bayan kalçalarını üst gövdesinden fazlaca bağımsız hareket ettirmezse ve/veya dönüşlerde ayaklarını fazla pivot ettirmezse çift sadece yürüyüş ve basit ocho'lar yapabilir. Ocho cortado Milonguero stili Tango'nun kendine has hareketlerinden biridir çünkü bu figür çiftin tutuşunu bu stile has ritmik duyarlılıkla birleştirmektedir.

Kulüp stili Tango

Kulüp stili Tango Salon stili Tango ile Milonguero stili Tango'nun duyarlılıklarını birleştirir. Kulüp stili Tango dik bir duruşta ve hafifçe yamuk 'V' şeklinde kapalı tutuşta yapılır. Çift tutuşunu biraz gevşeterek bayanın dönüşlerini daha kolay gerçekleştirmesini ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında daha az bağımsız harekete ihtiyaç duymasını sağlar. Kulüp stili Tango'nun figürleri arasında ocho cortado ve Milonguero stili Tango'da olan ritmik figürler bulunur. Tango Nuevo (Yeni Tango) Tango Nuevo Tango dansının yapısal bir analizini yaparak daha önce denenmemiş kombinasyonlar ve figürler bulmayı amaçlayan pedagojik bir yaklaşımdır. Tango'nun bu stili açık tutuşta gevşek ve tamamen dik bir konumda yapılır ve dansçıların kendi düşey eksenlerini korumaları çok büyük bir önem taşır. Tango Nuevo taraftarları bazı figürler üzerinde yeni bir yapısal analiz yapılmasının gerektiğini söyleseler de en belirgin figürlerinden bazıları overturn ocho'lar ve dönüşler sırasında yön değişimleridir ki bunlar da en kolay bir şekilde gevşek tutuşta yapılabilir.


Fantasia (Şov Tango'su)

Fantasia Tango gösterilerinde yapılır. Açık tutuşta yapılan Salon Orillero ve Nuevo stillerinin bir kombinasyonudur ve sosyal tango repertuarında bulunmayan bazı figürler (genellikle baleden alınan) de içerir. Bu balesel unsurlar Salon stili Tango'nun doğal bir uzantısıdır çünkü bu stil baleye benzemektedir. Canyengue Canyengue 1920lerde ve 30ların başlarında yapılan eski bir stil Tango'dur ve şu anda bu stilde faaliyet gösteren dansçıların orijinal kurallara bağlı kalıp kalmadıkları belli değildir. Kapalı ve hafifçe yamuk 'V' şeklinde tutuşta yapılır dansçılar hareket halindeyken dizleri kırık durumdadır. Bayan cross hareketi yapmaz. Canyengue'nin popüler olduğu zamanlarda uzun ve dar elbiseler giyiliyordu.

Teknik

Açık ve kapalı tutuş

Tango Nuevo ve Fantasia dışındaki tüm Tango stilleri kapalı tutuşta yapılabilir. Salon ve Orillero stili Tango dansları açık tutuşta yapılabiliyorsa da Buenos Aires ve Arjantin'in diğer yerlerinde tipik olarak kapalı tutuşta yapılır. Mülonguero ve Kulüp stili Tango dansları yalnızca kapalı tutuşta yapılır. Milonguero stili Tango da yine tipik olarak kapalı tutuşta yapılır ve bayanın sol omzu ile erkeğin sağ omzu arasındaki mesafe ile bayanın sağ omzu ile erkeğin sol omzu arasındaki mesafe aynıdır. Tango Nuevo kısmında açıklanan bazı figürler Salon Orillero ve Kulüp stili Tango'da kullanılan hafifçe yamuk 'V' şeklinde kapalı tutuşta yapılabilir.


Tutuş ve çerçeve

Bazılarına göre Milonguero ile diğer stil Tango dansları arasındaki fark Milonguero stilinde çerçevenin bayanın içinde olması ve diğer stillerde çerçevenin her iki dansçının kollarında olmasıdır. Çerçevenin bayanın içinde veya kollarda olması geniş ölçüde tutuşun yakınlığı ve yumuşaklığına bağlıdır. Sert ve mesafeli bir tutuşta çerçeve kollardadır. Tutuş daha yakın ve yumuşak oldukça çerçeve her stil Tango'da bayanın vücudunun içine doğru ilerler.


Ric-Tic-Tic Ritmi

Ric-Tic-Tic ritmi Juan D'Arienzo Rodolfo Biagi ve diğer bir çok orkestranın seslendirdiği Tango müziklerindeki öne çıkan ritmik unsurları tanımlamanın bir yoludur. Bazıları ric-tic-tic ritimli müziklerin 2/4 ölçüsünde olduğunu bu görüşte olmayanlar da üçe karşı iki ölçüsünde olduğunu iddia etmektedir. Bazı orkestralar 2/4 ölçüsünde tango müzikleri çalmıştır and buna syncopated üçe karşı iki ritmini eklemiştir. Diğer orkestralar 4/4 ölçüsünde çaldıkları halde üçe karşı iki ritmini müziklerine eklemişlerdir. Tangonun adımları bazen yavaş yavaş; hızlı hızlı yavaş.. şeklinde açıklanır ancak bu açıklama kesin bir tariften çok doğru ritmi bulmak için bir kılavuz olarak düşünülmelidir. Adımlar şu şekillerde de açıklanabilir: yavaş yavaş; hızlı hızlı hızlı veya bir iki; bir iki üç. Üçe karşı iki dizilerinin iki kere art arda yapılması- ki bu kabaca bir iki üç; bir iki üç veya hızlı hızlı hızlı; hızlı hızlı hızlı şeklinde tanımlanabilir- tamamen ritmik olacaktır ve esasında bu müzikte dans etmenin en yaygın biçimlerinden birisidir.